Loobrinkerpad bij Emst – klompenpad van 10km
Het Loobrinkerpad is een klompenpad in het buitengebied van Emst met een route van 10 kilometer, welke in te korten is tot 7 kilometer. Het pad loopt langs boerenland, veel weides met koeien, maar ook schapen en geiten zijn langs de route te vinden. Daarnaast is er het meer Kievietsveld en natuurgebied Vossenbroek wat de route afwisselend maakt.
Het is een warme zaterdagochtend in juni, het zou vandaag 29 graden worden, dus we zijn vroeg op pad. Aangezien we niet langer met z’n tweeën maar nu met z’n drieën de wandeling lopen, besloten we de route van 7 kilometer te lopen. We lopen de route van punt 7 naar punt 4, dan 3,2 &1 en slaan het bovenste stuk van de route dus over.
Er is veel parkeerplek bij het beginpunt, dat is altijd fijn. Al snel loop je Emst uit en bevind je je tussen de weilanden. Een aantal koeien wachten ons op en bekijken ons aandachtig. Blijkbaar zijn we niet interessant genoeg want ze blijven lekker liggen.
Het eerste gedeelte, samen met een groot gedeelte van de route verkorter, liepen we verhard (asfalt). Pas aangekomen bij het Kievietsveld (een mooi meer waar je kunt suppen & waterskien) mogen we over een smal onverhard paadje verder. Zeker wanneer we het meer achter ons laten en langs een mini waterval lopen volgt een stuk waar je je echt even weg van alles waant. Langs een beekje vliegen allemaal blauwe libellen, we telden wel een stuk of 10, bijzonder!
Aan het einde van dit stuk worden we opgewacht door een groepje geiten. Die zijn nog even opzoek naar gras nu het nog niet zo warm is. De lammen drinken nog bij hun moeder, zo schattig dat staartje wat dan heen en weer zwiept. Helaas nu wel weer verhard, en een stukje langs een hoogspanningsstation, wat een lelijk ding, maar wel noodzakelijk natuurlijk. Op de oprit van B&B de Houtwal zagen we een haas, een van de drie die we op de route tegenkwamen. Niet lang daarna spotten we ook nog een reiger. Leuk, al die dieren langs het Loobrinkerpad.
Langs de open velden wandelend komen we bij een bankje. Even wat water drinken, want hydratatie is zo belangrijk, zeker op een warme dag. Een stukje verderop is een fietsbrug, blijkbaar liep hier vroeger een spoor: de Baronnenlijn die Apeldoorn met Hattem en Zwolle verbond. Hier is nu niks meer van te zien, op de bruggenhoofden na die nu handig worden ingezet als fietsbrug.
De baronnenlijn opende in 1887, en zorgde voor een economische groei in de regio. Het werd nu makkelijker voor producenten om hun goederen te verhandelen elders in het land. Ook de inwoners van de regio konden hierdoor makkelijker reizen. in 1950 is het personenvervoer gestopt, en in 1972 ook het goederenvervoer over de baronnenlijn.
Eventjes verderop kwam dit moederschaap met haar, inmiddels al flink gegroeide, lammeren even hallo zeggen. We lopen langs ‘t Smallert en twijfelen of we er even iets willen drinken maar besluiten door te lopen voordat het echt te warm wordt. Onze kleine meid van 9 maanden slaapt nog in de draagzak, dus dat benutten we om nog wat stappen te zetten.
Nog een stuk langs weilanden en we lopen Emst alweer in. Een mooie wandeling, maar wel veel verhard, al doet dat niet af aan even lekker met z’n drieën eropuit trekken en actief bezig te zijn. We hebben weer genoten.
