Hanzestedenpad etappe 3: van Zutphen naar Deventer

Het plan was de tweedaagse NS wandeling ijsselvallei te wandelen, maar door het missen van een afslag bleven we op het Hanzestedenpad. Gelukkig maar, want hierdoor liepen we een geweldig stuk door de natuur. Dit hadden we niet willen missen.

Wil je meer informatie over het Hanzestedenpad? Check dan deze pagina.

Vanuit station Zutphen richting de natuur

Nadat je het station van Zutphen uitloopt is het een klein stukje terug het spoor volgen tot je bij een brug komt, deze ga je over en halverwege de brug is een trap naar beneden waardoor je meteen langs de IJssel van start kunt gaan. De brug vertelt ook wat over de historie van Zutphen, van aanvallen door Vikingen tot een onbruikbaar gemaakte brug tijdens de 2e wereldoorlog, erg interessant! Maar ook het uitzicht over de IJssel is de moeite waard vanuit de brug.

Al vrij snel kom je langs de Ijsselstroom, een oude wasserij, welke nu in gebruik is als vergaderlocatie. Prachtig gerestaureerd met ook nog wat architectonische details. Vanaf hier loopt het Hanzestedenpad vol de natuur in, vanaf de dijk heb je prachtige uitzichten over de omgeving en de Ijssel.

Weg met die weg

Gelukkig verliezen we de IJssel een lange tijd niet uit het zicht. De zon breekt zelfs door. We blijven over de dijk lopen. Gelukkig slaat de autoweg na een tijdje linksaf, en blijven wij rechtdoor lopen, het hel door wat aangeeft dat we een natuurgebied inlopen. Het is begin april, en we zien al veel vogels langs de oevers. Het broedseizoen breekt aan! Verder is het stil op het pad, we komen maar weinig wandelaars tegen, dat maakt het juist zo lekker. Helemaal in je eigen element kunnen genieten van de uitgestrekte natuur om je heen, zo der dat je in de verte andere mensen ziet lopen of auto’s ziet rijden. Echt puur genieten!

Na een enorm geluksmoment door het wandelen in zo’n mooie en stille omgeving, met een heerlijk zonnetje (denk het gevoel van koeien die weer voor het eerst in de lente van stal mogen), en een lieve ezel wat gras te hebben gegeven, kwamen we bij twee gemalen, die van de middenbeek en de nijenbeek. Hier konden we even zitten op een bankje in de zon, wat eten en drinken, en hadden we uitzicht op de Ruïne de Nijenbeek.

Richting de ruïne

We vervolgen ons pad weer en slaan op een gegeven moment af van het betonnen fietspad. Eindelijk, een heerlijk onverhard pad! Met weilanden aan beide zijden komen we steeds dichterbij de ruïne de nijenbeek. We zien zelfs nog een vijftal reeën op een rij staan in het weiland. Wat is het toch heerlijk om in de natuur te lopen!

Het kasteel stamt al uit 1300 en is helaas voor een groot gedeelte in de tweede wereldoorlog verwoest door de geallieerde legers. Er hielden zich namelijk duitse troepen op in het kasteel. In 2015 is de ruïne ingrijpend gerestaureerd maar blijft niet toegankelijk voor publiek. Wel kun je er virtueel binnenkijken via de website van de ruïne.

Overvliegende ooievaars! 

Na de ruïne vervolgden we onze weg over het hanzestedenpad. We liepen eerst een stukje over de weg, helaas was er verder niet veel ruimte voor de wandelaar. Gelukkig werd dit ruimschoots goedgemaakt door een aantal overvliegende ooievaars! Uiteindelijk waren er zo’n 11 neergedaald op een weiland waar een boer zijn/haar land aan het omploegen was. Wat een bijzonder gezicht, ooievaars die best laag overvliegen en ze zien landen. 

Gelukkig konden we vervolgens weer een stuk langs/door een weiland lopen. Zo fijn dat er mensen zijn die hier hun land voor openstellen, dat maakt zulke wandelingen echt 100% beter. Het restaurant de nieuwe Kribbe mag in Covid tijd helaas alleen open voor afhaal, maar dat maakte de taart en een bekertje thee niet minder lekker (#supportyourlocals). De taart was zo lekker, dat we hem op hadden voordat we bedachten er een foto van te maken… 😊

Richting Deventer & met het pontje mee

Na nieuwe energie te hebben opgedaan van de taart (en wat extra zonnestralen), vervolgden we onze weg naar Deventer. Gelukkig weer een stuk over de onverharde dijk lopen. We zagen nog een aantal doormidden gespleten wilgenbomen, zo bizar eigenlijk. In de verte doemt al een autoweg op welke boven de dijk langs loopt. Dit voelde als een ontzettend lang (en recht) stuk tot we eenmaal die autoweg voorbij waren. 

Het zou nu niet lang meer duren of we zouden de kerktorens van Deventer al in het vizier krijgen. Wanneer je de torens eenmaal ziet denk je, ach het is niet ver meer. Toch ben je dan nog wel een paar kilometer aan de wandel voordat je uiteindelijk het NS station bereikt.

Einde van de 3e etappe

Toch is dit geen vervelend stuk. Eerst een stukje langs de weg, maar je kunt ook aan de rechterkant van de weg in het natuurgebied lopen, wat het wandelen een stuk aangenamer maakt. Hou je hier rechts aan,dan kun je evt. Met een trap de brug op lopen, maar hou je links aan,dan kun je ook nog met de brug, of zoals wij deden met het pontje de Ijssel oversteken. Een mooi einde van een prachtige wandeling.

Het centrum van Deventer is ook heel gezellig met z’n kleine krioelende steegjes en leuke winkeltjes, maar we verlangen ernaar dat alles weer normaal open kan, dat maakt zo’n stad toch een stuk gezelliger. Dan is het ook zeker een aanrader om nog even wat te drinken op een terrasje voordat je de trein naar huis pakt (of ergens blijft slapen natuurlijk).

Al met al een zeer geslaagde dag en zeker een aanrader om eens te lopen!

Meer info over de route en een aantal mooie dag wandelingen in hetzelfde gebied? Dan vind je het boekje over het Hanzestedenpad vast interessant!

Meer lezen over de andere etappes die we van het Hanzestedenpad hebben gelopen? Check deze pagina.