De Dingleway – van Camp naar Annascaul (21 km)

Daar stonden we dan na een voedzaam ontbijt op de oprit van de John’s B&B in Camp. Volgens John was de tweede etappe van de Dingleway een eenvoudige etappe en was er goed weer voorspelt. De andere wandelaars waren al vertrokken en wij waren de laatste die op pad gingen. Om Dingleway weer op te pakken moesten we eerst een stuk teruglopen langs de autoweg en daarna weer terug de heuvel op. Hierdoor begon de dag met een steile klim. Iets wat nog niet gewend waren met onze backpack op een echte kuitenbijter. Toen we eenmaal boven waren en onze kuiten weer konden ontspannen kwamen we weer op het pad.

HappyHikers - uitzicht over Camp

Rivier oversteken

We liepen verder tussen de hoge heggen en door het mooie Ierse landschap. Al snel kwamen bij de eerste hindernis van de dag een snel stromend riviertje. Speciaal voor de wandelaars waren er grote stenen in de rivier neergelet en een touw gespannen. Op deze manier kon je zonder natte voeten de overkant bereiken. We hadden al gelezen dat als er veel regen was gevallen deze route deels onbegaanbaar zou zijn en je dan een stuk om moest lopen via het noorden. Gelukkig was dat vandaag niet nodig.

HappyHikers - de rivier over

Benieuwd hoe we bij het idee zijn gekomen om de Dingleway te wandelen klik dan hier.

Bewegwijzering op de Dingleway

De eerst volgende kruising was gelijk een bijzondere plek op de Dingleway, want volgens de bewegwijzering kon je in alle richtingen verder lopen over de Dingleway. Na een korte discussie over de juiste route besloten we rechtdoor te gaan richting Annascaul. Het volgende stuk van de route liep helaas langs een drukke weg, zonder berm. Waardoor je tijdens het lopen goed moet opletten voor passerende auto’s. De hoge heggen hadden we inmiddels ingeruild voor grasland met grazende schapen.

HappyHikers - bewegwijzering

Kerry Camino

Eenmaal boven op een glooiende heuvel en halverwege de weg sloeg de route linksaf een weiland in. We lieten de drukke weg achter ons en konden nu genieten van een wijd uitzicht met aan alle kanten grazende schapen. We lopen langs een mooi geplaatste bank waar je even kan bijkomen en de mooie omgeving in je kan opnemen. Bij de bank staat een brievenbus van de Kerry Camino. Een deel van de Dingleway loopt over dezelfde route als de Kerry Camino, de bedevaartroute die uiteindelijk naar Camino del Compestella leidt. In de brievenbus zit een stempel die je kan gebruiken om te laten zien dat je wel echte de bedevaartroute hebt gelopen.

HappyHikers - wandelen langs de Dingleway

Wil je meer lezen over de Camino lees dan het reisverslag van Saska over haar Camino del Santiago.

Wandelen tussen de schapen

Ondertussen veranderd het landschap weinig we blijven tussen de schapen lopen. Het is wel bijzonder om te zien hoeveel ruimte de schapen hier hebben om te grazen, want ze kunnen zelf helemaal de heuvels op die het gebied omringen. Hier en daar zien we lammetjes die voorzichtig bij hun moeder blijven. Ondanks dat er weinig variatie in het landschap zit verveelt het niet. De glooiende heuvels en de eindeloze velden met grazende schapen. Wat opvalt is hoe weids het landschap is.

HappyHikers - wandelen tussen de boerderijen

Duinen en de zee

Na een minder stuk langs een uitgestrekt productie bos veranderd het landschap gelukkig snel. Inmiddels zijn we het Dingle schiereiland overgestoken onderweg naar de volgende bestemming op de Dingleway, Annascaul. Inmiddels hebben we een prachtige uitzicht op de zee en aan de overkant het schiereiland van Kerry. Via een aan aantal heuvels komen we uit bij een mooie strandduin, die lang uitgestrekt in zee ligt. In de verte zien we het stand. We zijn op twee derde van de etappe van Dingleway en dus besluiten we hier aan het strand te gaan lunchen. Gelukkig staat er op het strand een strandtent we slaan linksaf en al snel komen we er aan. We lopen naar beneden naar het strand link en rechts zien we allemaal keurige vakantiewoningen. De vakantiewoningen zijn omringd door minutieus bijgehouden gazonnetjes.

HappyHikers - uitzicht over de zee

Lunchen aan zee

Het weer bleef gelukkig de hele dag goed, dus we kunnen buiten zitten en even goed bijkomen van de wandeling tot nu toe. Als we om ons heen kijken zien we vele andere wandelaars, waartussen een aantal bekende gezichten. We zijn verbaasd als we er achter komen dat Sammys restaurant veel vegetarische en zelfs veganistisch gerechten op de kaart heeft staan. Blij bestellen we een broodje en een warm lunchgerecht. Met uitzicht op zee eten we allebei onze lunch op en overheerlijke veganistische chocoladetaart toe. De lunch was heerlijk en Sammys Restaurant is echt een aanrader.

HappyHikers - optie voor de lunch

Uitzicht op Annascaul

Na de lunch is het weer tijd om de route weer verder op te pakken. Helaas moeten we nu natuurlijk wel eerst weer terug de heuvel op, wederom moeten onze kuiten het ontzien. Vervolgens kom je weer terug in het vertrouwde landschap van heuvels en grazende schapen. Via een heuvel en een bocht zagen we daarna Annascaul liggen in de verte. De weg er heen bleek een kaarsrechte weg naar beneden. Inmiddels was de zon flink gaan schijnen en het was warm zo wandelend over het asfalt. Bij ons was het beste er wel af en we waren blij bijna op bestemming te zijn.

HappyHikers - rechtdoor voor Annascaul

Tom Crean

Voor het gevoel duurde het nog lang maar gelukkig kwam we aan bij de B&B voor de nacht. Bij de B&B krijgen we de tip om te gaan eten het beste eetcafé van Annascaul is vernoemd naar Tom Crean, de held van het dorp. Later kwamen we er achter dat daadwerkelijk zelf het eetcafé is gestart in 1920. Een schipper die meermalen naar Antarctica gevaren en geboren is in Annascaul, waaronder een heldhaftig reddingsoperatie om een gestrande expeditie te redden. Op verschillende plekken in het dorp vind je verwijzingen naar hem en het restaurant verteld over zijn avonturen. Een echte lokale held die niet mag ontbreken bij het wandelen van de Dingleway.