De Dingleway – Feohanagh naar Cloghane (24 km)

We hebben lang met hoop en vrees uitgekeken naar deze etappe de Dingleway uitgekeken. De etappe loopt van Feothanach naar Cloghane. Tijdens de etappe ga je langs het dak van de route met het beklimmen van Mount Brandon. Een berg aan de noordkant van de Dingle met een hoogte van 952 meter. Natuurlijk het zijn geen Alpen, maar zo vind je ze niet in Nederland. We waren erg benieuwd hoe we het er vanaf zouden brengen. De etappe begon een stuk voor Feothanach, aangezien de B&B een paar kilometer daarvoor lag. Na een goed ontbijt gingen we vroeg op weg voor weer een nieuwe etappe.

Wil je deze tocht zelf ook lopen? Lees dan ons e-book (verkrijgbaar via Kobo, Amazon en Bol.com) om je goed voor te bereiden.

Beste B&B van de Dingleway - HappyHikers

Het weer

Bij het ontbijt zien we Mount Brandon al liggen en eigenlijk verliezen we de top tijdens het wandelen nooit uit het oog. We zijn op vroeg begonnen en hebben er zin in. Ondanks dat de top in nevel is gehuld is het goed weer en we verwachten dat we op een veilige manier Mount Brandon kunnen beklimmen. Online wordt er best wel gewaarschuwd voor deze etappe, want met slecht weer kan het pad rond de onbegaanbaar worden. De afgelopen dagen hebben we het weer goed in de gaten gehouden. We zijn blij dat slechtste scenario’s geen realiteit zijn geworden en dat het alleen maar een beetje bewolkt is. We kunnen de normale route van de Dingleway lopen.

We lopen naar Mount Brandon - Dingleway - HappyHikers

Op weg naar de berg

Het eerste stuk van de etappe volgt het vertrouwde beeld van de Dingleway. We lopen over boerenwegen langs weilanden gevuld met schapen en koeien. De weg is omsloten door hoge heggen dus de focus ligt bij het wandelen op het uitzicht wat voor ons ligt, Mount Brandon en de wolken die langzaam over de berg trekken. Via het lage land lopen we langs Feothanach, wat aan het begin van de klim ligt. We slaan linksaf en omhoog.

Uitzicht op Mount Brandon - Dingleway - HappyHikers

Loop je liever langs prachtige kliffen. Lees dan onze wandeling van Dingle naar Dunquin.

De beklimming

Aan de voet van de klim zien we de top wat een plateau lijkt. De route loopt over linkerflank van Mount Brandon en gaat niet direct over het hoogste punt van de berg. Deze kant ligt aan noordkant en grenst aan de Atlantische Oceaan, waardoor je prachtig uitzicht hebt over de oceaan. In het begin zien we nog geen zee, want je loopt ingesloten door kleine heuvels in een rechte lijn omhoog. De route is niet zo steil maar wel lastig. In tegenstelling tot wat we tot nu toegewend zijn op de Dingleway, is er geen duidelijk pad. Het pad bestaat uit grasland met kuilen en greppels uitgesleten door het regenwater, wat zich langs de helling een weg naar beneden baant. Waar we in het begin van de wandeling een hoog tempo hadden is dat nu flink gezakt. We lopen stap voor stap de berg op.

We beklimmen Mount Brandon - Dingleway - HappyHikers

Halverwege de klim

Onderweg omhoog zien om de honderd meter een bordje staan. Aangezien er geen duidelijk pad lopen we van paaltje naar paaltje en kijken waar de helling het best begaanbaar is. De dag ervoor heeft het duidelijk geregend het pad is nat en soms glijden we een klein stukje weg in de modder. Langzaam naderen we het plateau, waarvan we denken dat de top is. Eenmaal boven blijkt natuurlijk dat nog maar halverwege de klim zijn. We besluiten hier even uit te rusten en te lunchen. De lunch is een mooi moment om van het geweldig uitzicht te genieten. Wat heb je een ver uitzicht over de oceaan en de verschillende dorpjes in de verte.

Uitzicht halverwege Mount Brandon - Dingleway - HappyHikers

Lunch

Vandaag gaan we niks tegenkomen tijdens de wandeling en hebben we lunchpakketjes meegekregen bij de B&B waar we geslapen hebben. Dit kan bijna bij iedere B&B waar je slaap, maar het is de eerste keer op de Dingleway dat we het zelf doen. De lunch bestaat uit een boterham, een stuk fruit en een kleine muffin. De muffin gaat er wel echt goed in deze is heerlijk gevuld met chocola.

Tijd voor lunch op Mount Brandon - Dingleway - HappyHikers

Tijdens de lunch dwalen we kort van het pad en lopen richting zee om de kustlijn te wonderen. Wat een mooi uitzicht! Op dit stuk van de helling staan schapen te grazen. De schapen houden ons in de gaten en lopen onder protest naar een hoger gelegen plek. Als de lunch op is kijken we omhoog en kijken naar het vervolg van het pad. We denken dat we ongeveer halverwege zijn. We pakken de backpack weer op en lopen verder.

Uitzicht op zee vanaf Mount Brandon - Dingleway - HappyHikers

Tweede helft van de beklimming

De twee helft van de beklimming begint met een klein stukje naar beneden om vervolgens weer snel omhoog te gaan. Het karakter van de berg veranderde sterk in dit deel. Het eerste stuk stond vol met gras en kleine struiken. We lopen nu door een stuk zonder gras en struiken. Het enige wat hier groeit zijn verschillende soorten mos. We dachten dat het door de vegetatiegrens kwam, maar dit blijkt niet te kloppen. Zo hoog komen we niet bij het lopen van de Dingleway. De boomgrens ligt pas rond de 450 meter en hier vind je geen Alpine vegetatiegrens. Misschien ligt het eraan dat het aan de Atlantische kust ligt en niet beschut is tegen de wind en regen van zee.

We hebben het gehaald de top van Mount Brandon - Dingleway - HappyHikers

De top van de Dingleway

De weg omhoog was steil maar kort en we waren snel boven en komen we op het hoogste punt van de Dingleway. Boven sta je tussen twee pieken in. Links de zee en een kleine piek daarop uitkijkend. Aan de andere kant de top van Mount Brandon. Als je wil kan je hier ook omhoog, maar voor ons is het vandaag geen optie. We moeten nog naar beneden en een behoorlijk stuk lopen om in Cloghane te komen. Na een korte pauze waarbij we op adem komen besluiten we weer af te dalen. Na een klein stukje rechtdoor komen we bij de afdaling tot onze grote verbazing is er geen pad, geen paaltjes. Het is een erg steil stuk omlaag met rechts een groene vallei. Tot overmaat van ramp begint het aan de andere kant van de berg gelijk te regenen.

Het dak van de - Dingleway - HappyHikers

Wil je weten wat voor schoenen je het beste kan gebruiken tijdens het klimmen. Klik hier.

De afdaling

We hebben nog nooit een hike gedaan in bergachtig landschap laat staan met bepakking op ons rug. We merken al snel dat dit misschien niet het beste idee ooit was. Want door de bepakking veranderd je evenwichtspunt en ben je een stuk minder snel op je voeten. De afdaling gaat daardoor voorzichtig stap voor stap. De regen veranderd in hagel en na een paar meter in de afdaling zit er niks anders op dan onze regenbepakking aan te doen. Het pad aan deze kant van de helling is nog minder dan aan de andere kant. De afdaling is steiler en nog meer aangetast door de regen. Het pad is nat en drassig geworden. Bij elke stap zak je weg en dus moeten we goed kijken waar we onze voeten neerzetten. Langzaam komen we beneden en hebben we ook weer tijd voor een foto.

Bikkelen door de regen - Dingleway - HappyHikers

Eindelijk beneden en de schaapskooi

Na de afdaling zijn we er eigenlijk wel klaar mee. Nat geregend vragen ons hardop af waar we aan zijn begonnen. Saska heeft hoogtevrees en ze moest echt wel haar angsten overwinnen om beneden te komen. Gelukkig is hebben we het gered en zijn we samen beneden gekomen. We zijn trots dat we het hebben gedaan maar hebben het ook wel een beetje koud. Aan het einde van de afdaling staat een schaapskooi, misschien dat we hier kort kunnen schuilen tegen de regen, maar helaas deze was dicht. Het vervolg van deze etappe van de Dingleway loopt naar Cloghane via de baai en het dorpje Brandon. De weg is helaas nog best wel lang, dus besluiten we door te lopen.

Wandelen in de regen - Dingleway - HappyHikers

De weg naar Brandon

Na een paar kilometer stop het gelukkig met regenen en kunnen we een klein beetje opdrogen. We zijn moe van de klim van eerder op de dag en het tempo is laag. We lopen langzaam verder en steken via een goede weg over naar een baai, waar ook Cloghane aan ligt. Onderweg komen een trailrunner tegen die ook Mount Brandon gaat beklimmen. Als we aan het einde van het pad komen en het dorp inlopen komen zijn we verbaasd als we hem alweer tegenkomen. Wat een held hij zegt dat het gelukt was Mount Brandon helemaal te beklimmen. Hier komt je op een kruising, waar de Dingleway links gaat en een lus maakt door Brandon. Als je rechtdoor gaat dan snij je zo’n vijf kilometer af. We besluiten na een behoorlijke discussie de omweg te nemen, als dat maar goed gaat…

Onderweg naar Cloghane - Dingleway - HappyHikers

De weg naar Cloghane

We hebben al snel spijt van de omweg, de route is saai en loopt langs kleine boerderijen en woonhuizen via een verharde weg. Na de wandeling van die dag doet dit pijn aan onze benen en voeten. We hadden gehoopt op mooi uitzicht over de baai, maar helaas er was weinig te zien. Na een aantal kilometer kom je letterlijk bij hetzelfde punt en moet je nog een stuk naar beneden naar Cloghane, het eindpunt van deze etappe van de Dingleway. We zijn moe en zijn er klaar mee. Eigenlijk willen we een bus of zelfs een taxi pakken, maar het is het Ierse platteland en er is niks in de buurt. Dus lopen we verder langzaam over de verharde weg naar Cloghane.

Donkere wolken boven Mount Brandon - Dingleway - HappyHikers

Aankomst in Cloghane en O’Connors Bar

Eenmaal aangekomen in Cloghane vinden we ons hostel langs de kant van de weg. We worden welkom geheten door een super lieve gastvrouw die ons onze kamer voor de nacht wijst. Moe en voldaan zakken we onderuit. Het was de heftigste dag wandelen die we ooit hebben gedaan samen. Wat overblijft is een gevoel van trots dat we het hebben gedaan. Voor het diner gaan we naar de kroeg van het dorp O’Connors bar, waar we langzaam bijkomen van de dag. Overal in de bar staan overblijfselen van oude vliegtuigen. Later op de avond wordt duidelijk dat de lokale uitbater een enorme fan van de lokale geschiedenis is. De stukken van de vliegtuigen zijn afkomstig van vliegtuigen die tegen Mount Brandon zijn aangevlogen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De man heeft bij ieder object een verhaal over de rol van de lokale gemeenschap tijdens de oorlog. Tevreden komen we bij van ons wandelavontuur op de Dingleway.

Einde van onze Dingleway avontuur

De tocht over Mount Brandon heeft veel indruk gemaakt op ons en ons lichaam. We waren moe en Saska en ik hadden allebei last van verschillende pijntjes gekregen. De laatste etappe van Dingleway is de langste van de route (29km) en loopt via een schiereiland naar Castle Gregory. Tijdens de route loop je met namee langs het strand en via een lang uitgerekt schiereiland met uitzicht op dezelfde baai als we vandaag langs hebben gelopen. Ook andere zeggen dat het niet de mooiste etappe is van de Dingleway. Na een korte discussie besluiten we daarom dat het genoeg is geweest. De laatste paar dagen van de vakantie gaan we toch anders besteden. We liften naar Killarney. Een mooi natuurgebied midden in Kerry. Misschien kunnen we daar ook wel een mooi wandelavontuur beleven.

Langs de weilanden - Dingleway - HappyHikers