Friese Woudenpad – Rond het Lauwersmeer naar Dokkum (LAW 1-1: deel 1)

Misschien ken je het wel van plekken waar je altijd al een keer heen heb willen gaan maar nooit naar toegaat, Lauwersmeer was voor mij altijd een van die plekken. Daarom was een lang weekend de ideale kans om onze wandelschoenen aan te doen en op pad te gaan. Bijkomende voordeel was dat we zo konden beginnen aan het lopen van het Friese woudenpad. Een wandelroute dwars door Friesland een provincie die we allebei een warm hard toedragen. De eerste etappe die we wilden gaan wandelen was van Lauwersoog naar Dokkum. Let op officieel stopt de eerste etappe iets eerder in Ee.

Om vroeg aan de wandeling te kunnen beginnen sliepen wij de avond ervoor in een trekkershut in Lauwersoog met uitzicht op het Lauwersmeer. Om alvast te oefenen voor onze plannen later in het jaar hadden we belsoten de wandeling te maken met een volgepakte backpack.

Over de dijk

Daar stonden we s’ochtends vroeg met een backpack op de rug klaar voor een wandeling langs een uniek Nederlands natuurgebied. Het begin van de route was makkelijk langs de grote sluis met aan de ene kant de Noordzee, met in de verte Schiermonnikoog, en aan de andere kant het Lauwersmeer. Een broedplaats voor vogels en uniek in Nederland door onder andere het water wat van zout, brak naar zoet gaat.

Over de dijk

Een tip die we willen meegeven is om zoveel mogelijk op de dijk te lopen. Het is niet heel duidelijk aangegeven want je kan via drie paden dijk oversteken, maar bovenop heb je natuurlijk het mooiste uitzicht. Je wil het Lauwersmeer met alle vogels niet missen en het uitzicht op de zee is bijzonder. Wel heb je dan een extra uitdaging in de hekken waar je overheen moet klimmen, wat met 10 kilo op de rug best lastig kan zijn. Op het midden van de dijk wachten een grote kudde schapen ons op, de kudde had volop lammetjes en wij besloten dan ook niet door de kudde heen te lopen maar er omheen. Dit leverde uiteraard weer mooie plaatsjes op.

Voorjaar en dus volop lammetjes

Lauwersmeer

Eenmaal aan de andere kant van de dijk zie liepen wij langs de zee en het slip totdat wij links afsloegen naar beneden. Hier loop je over de dijk die vlak langs het Lauwersmeer loopt. Het uitzicht was prachtig grote groepen ganzen waren aan het grazen. Iets wat we niet voor de laatste keer te zien zouden krijgen. Het nadeel van het lopen over de dijk was dat de grond drassig was geworden door de regenval de dagen ervoor. Het was met de bagage op de rug best wel zoeken naar de juiste pas.

Op een begeven moment kwamen wij aan bij het eerste rustpunt van onze wandeling Ostmahorn, een vakantiedorp naast het Lauwersmeer. Hier vonden wij een bankje boven op de dijk met mooi uitzicht. Toen wij onze weg weer vervolgde werd het steeds rustiger er was geen autoweg meer in de buurt en ook geen toeristen meer. Zo konden we genieten van de rust en de omgeving. We liepen door Emazuzijl, een plaatsjes wat bestond uit een paar huizen en de plek van het Gemaal Dongerdielen. Een 19e eeuws gemaal wat de polders naast het Lauwersmeer droog houdt. Volgens de bordjes naast de weg kan het gemaal wel elke minuut een miljoen liter water wegpompen.

Vakantiedorp Ostmahorn

Veel ganzen en een vos

Het oversteken van de dijk bij het gemaal was misschien wel het hoogtepunt van onze wandeling. Want een vos kwam recht op ons af. We stonden op maar vijf meter van het prachtig dier. Helaas had hij ons ook snel genoeg in de gaten en zetten de vos het op een sprinten (helaas geen tijd voor foto). We waren niet de enige die de vos hadden opgemerkt, want twee andere wandelaars kwamen ons tegemoet en begonnen er gelijk over. In de verte zagen wij de vos nog rennen in de richting van een groep herten. Het werd ons duidelijk dat het Lauwersmeer een bijzondere plek is waar je dieren nog echt in eigen omgeving kan bewonderen.

Na deze welkome onderbreking volgde een lang stuk direct langs het Lauwersmeer. Waar wij wederom konden genieten van het uitgestrekte landschap de vennetjes, het riet en de vele ganzen. We waren precies tijdens het trekseizoen. Op een begeven moment trok een grote groep ganzen over ons heen. Voordat de groep eenmaal niet ver van ons geland was waren er meerdere minuten verstreken, zo was de groep. Het geluid en het zicht over een grote groep in formatie vliegende ganzen blijft geweldig. Ook na de vele ganzen die wij al eerder hadden gezien die dag. Dit deel van het Lauwersmeer is prachtig qua natuur maar ook de rust. Buiten enkele vogelaars die met grote telelenzen de ganzen en andere soorten proberen vast te leggen zie je hier niemand.

Ganzen, heel veel ganzen

Langs de velden

Aan alles komt een eind en zo was het tijd om weer naar het westen te lopen en het Lauwersmeer achter ons te laten. De weg ging verder door Fries landbouwgebied, waar akkers en grasland elkaar opvolgde. We liepen over boerenerven soms bijna letter de voordeur.

Inmiddels waren we best wel moe geworden en keken af en toe met een schijn oog of wij al een kerktoren konden herkennen. Door het warme weer hadden wij namelijk een goed uitzicht. Zo afwisselend het landschap rond het Lauwersmeer was, zo voorspelbaar was het nu. Het stuk tussen Nijlan en Aldterp bestond met name uit akkers en grasland, dit in combinatie met de vermoeidheid die langzaam bij ons naar voren kwam deed ons tempo geen goed. Even goed eten en even kort de schoenen uit hielp gelukkig. Soms helpt het om je schoenen op een andere manier te strikken zodat je voet anders wordt belast.

Fries terpenlandschap

Rond Aldterp zagen wij langzaam het klassieke Friese terpenlandschap opkomen. Boerderijen en kerken die op kleine heuvels waren gebouwd. Een mooi voorbeeld van Fries cultuurlandschap. Via het terpenlandschap kwamen wij uit bij Ee, een dorp wat vroeger bekend stond om zijn vlasbewerking. Ee is een de eindpunt van de eerste etappe. Je kan er overnachten in de plaatste B&B gelegen midden in het pitoreske dorpje. Stiekem baalde wij wel een beetje dat wij er niet voor hadden gekozen hier te stoppen. Midden in het dorp staat een kerk uit 1220 die nog in oorspronkelijk staat is. Door het dorp heen staan bordjes met uitleg over de huizen en de oorsprong van het dorp.

Door de velden

Baksteenfabriek

Aangezien wij besloten hadden door te lopen tot Dokkum liepen wij verder door het terpenlandschap naar het Dokkumer grootdiep. Een langzaam stromende rivier dwars door het Friese landschap. Links en rechts zagen wij nog allerlei terpen en in de verte zagen wij een grote schoorsteen opkomen. We moesten gelijk denken aan een baksteenfabriek zoals je ook veel ziet in de polders rond Amsterdam. Inmiddels zaten wij er eigenlijk wel doorheen. We waren natuurlijk ook niet gewend te lopen met een backpack en hadden een lange tocht in de benen. Eenmaal uitgekomen bij de baksteenfabriek begon het ook te regenen. Zo konden wij gelijk oefenen met het omdoen van de regenhoes over de backpacks, wat best makkelijk ging. Door de regen liepen we door naar Dokkum.

Wandelen met een backpack

Dokkum

Onze eerste etappe van het Fries woudenpad eindige net voor het centrum van Dokkum bij de camping waar wij die nacht zouden slapen. Wel hebben wij nog een korte wandeling gemaakt door het centrum van Dokkum. Een mooi dorp vol met typische Nederlandse cultuur, mooie kerken en grachten. Natuurlijk zijn wij ook nog langs de plek van Bonifactius gelopen. Zo konden we met trots terugkijken op de eerste etappe. Onder het genot van een heerlijke maaltijd keken we terug op de etappe. De prachtige natuur die wij hadden gezien, de Noordzee, Lauwersmeer en het terpenlandschap. De vele vogels, ganzen en natuurlijk die ene vos. Een prachtige wandeling voor iedereen die houdt van natuur en pitoreske dorpjes.

De routes zijn allemaal terug te vinden via routenet inclusief handige GPS maps (wat bij ons wel goed van pas kwam om eerlijk te zijn…)

Meer wandelen in Friesland?